آيه بعد چگونگى حال اين گروه تهمتزنندگان را در دادگاه بزرگ خدا مشخص كرده مىگويد : « آنها عذاب عظيمى دارند ، در آن روز كه زبانهاى آنها و دستها و پاهايشان بر ضد آنان به اعمالى كه مرتكب شدند گواهى مىدهند » ( * ( يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَأَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ ) * ) . زبان آنها بى آنكه خودشان مايل باشند به گردش در مىآيد و حقائق را بازگو مىكند اين مجرمان بعد از مشاهده دلائل و شواهد قطعى جرم بر خلاف ميل باطنى خود صريحا اقرار به گناه كرده و همه چيز را فاش مىسازند چرا كه جايى براى انكار نمىبينند . دست و پاى آنها نيز به سخن در مىآيد و حتى طبق آيات قرآن پوست تن آنها سخن مىگويد ، گويى نوارهاى ضبط صوتى هستند كه همه صداهاى انسان را ضبط كرده و آثار گناهان در طول عمر در آنها نقش بسته است ، آرى در آنجا كه يوم البروز و روز آشكار شدن همه پنهانيها است ظاهر مىشوند . و اگر مىبينيم در بعضى آيات قرآن اشاره به روز قيامت مىفرمايد : « امروز ما بر زبان آنها مهر مىزنيم و دست و پايشان با ما سخن مىگويد » ( الْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلى أَفْواهِهِمْ وَتُكَلِّمُنا أَيْدِيهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ ) ( سوره يس - آيه 65 ) منافاتى با آيه مورد بحث ندارد چرا كه ممكن است در آغاز زبانها از كار بيفتد و ساير اعضا شهادت دهند ، و هنگامى كه شهادت دست و پا حقائق را برملا كرد زبان به حركت در آيد و گفتنىها را بگويد و به گناهان اعتراف كند . سپس مىگويد : « در آن روز خداوند جزاى واقعى آنها را بى كم و كاست به آنها مىدهد » ( * ( يَوْمَئِذٍ يُوَفِّيهِمُ اللَّه دِينَهُمُ الْحَقَّ ) * ) .